درباره ما
دوستان
آخرین مطالب
نظر سنجی
امكانات جانبی
 
در جنگ جمل ، طلحه و زبیر بیعتشان را با علی شکستند! علی(علیه السلام) وقتی که با آنها روبه رو شد، زبیر را صدا زد که زبیر، بیا کارت دارم!
حضرت خودش را خلع سلاح کرد و با لباس عادی جلو رفت! امّا زبیر با همان پوشش مسلحانه اش جلو آمد.

 

 

علی(علیه السلام) به زبیر فرمود: چرا به جنگ من آمده ای؟ او هم پاسخی داد که مورد بحث  نیست. بعد علی(علیه السلام) گفت: این مطلبی را که می گویی، دروغ است!

 


زبیر هم نتوانست حرف حضرت را انکار کند!

 


یعنی زبیر پذیرفت که دلیلش برای جنگ با علی، دروغ و خلاف واقع است. لذا محکوم شد که ادعایش دروغ است.

 

 

 

بعد امیرالمؤمنین به زبیر گفت: من می خواهم جریانی را برایت یادآوری کنم؛ روزی به دیدار پیغمبر آمده بودی و حضرت سوار بر مرکب بود. همین که چشم حضرت به من افتاد، سلام کرد. یعنی پیغمبر پیش از من، به من سلام کرد. تو آنجا خندیدی و گفتی: یارسول الله؛ علی از تکبّرش دست بر نمی دارد! یادت هست که پیغمبر فرمود: علی اصلاً تکبّر ندارد. بعد رو به تو کرد و فرمود: آیا علی را دوست داری؟ تو هم گفتی: به خدا قسم که او را دوست می دارم! بعد پیغمبر به تو فرمود: والله که روزی از روی ظلم با او خواهی جنگید. یادت هست؟!

 


زبیر نتوانست انکار کند و همینکه ماجرا را شنید، گفت: «استغفرُالله ربّی و اتوب و الیه» من این ماجرا را فراموش کرده بودم. اگر این جریان یادم بود، به جنگ با تو نمی آمدم؛ولی چه کار کنم که کار از کار گذشته، دو لشگر مقابل هم صف کشیده اند و بیرون رفتن از جنگ برای من عار است!

 


امیرالمومنین علیه السلام به او فرمود: عار بهتر از نار نیست؟!

 

 

 

زبیر هم برگشت و رفت. عبدالله پسرش جلو آمد و گفت: این صحبت ها چه بود؟ زبیر هم گفت: علی(علیه السلام) مطلبی را به یاد من آورد که فراموش کرده بودم؛ من دیگر دست از جنگ برداشتم و به جنگش نمی روم. برای همین کناره گیری کرد و رفت.

 

 

 


این چه تفکّری بود که زبیر را به این نتیجه رساند که صحنه را ترک کند و برود؟ چرا زبیر وقتی فهمید این کارش باطل است، رفت و همراه علی نشد؟!  برای اینکه فکر می کرد آدم می تواند نه با حق باشد و نه با باطل؛ خیال می کرد اینطوری می تواند خودش را نجات دهد.

 


درست است که با ترک میدان جنگ، به شقاوت رویارویی با امیرالمؤمنین دچار نشد، ولی این آخر کار نبود. یعنی حتّی با این کار، به راه حق نرفت؛ چون انسان یا با حق است و در راه درست، یا با باطل است و در گمراهی!

 


لذا همینکه با حق نباشی، بر باطلی؛ همان طور که با علی بودن، یعنی بر باطل نبودن.

 



از مباحث مرحوم حضرت آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی




:: مرتبط با: صاحب غدیر ,
:: برچسب‌ها: امام علی علیه السلام , زبیر , عصر غیبت , خلیفة الله , بقیّة الله ,
ن : محمدرضا میرزاخانی
ت : 1392/08/30
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
موضوعات
صفحات
نویسندگان
آرشیو مطالب
برچسب ها
امكانات جانبی
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو