تبلیغات
من هنوز منتظرم - مطالب رضا کوهجانی
درباره ما
دوستان
آخرین مطالب
نظر سنجی
امكانات جانبی
 

مرغی که یک پا دارد!


وَكَیْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَى عَلَیْكُمْ آیَاتُ اللّهِ وَفِیكُمْ رَسُولُهُ وَمَن یَعْتَصِم بِاللّهِ فَقَدْ هُدِیَ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ

چگونه کافر می شوید در حالی که آیات خدا را بر شما می خوانند و رسول او در میان شماست؟ و هر که به خدا تمسک جوید به راه راست هدایت شده است.


خدا نکنه کسی بخواهد بهانه گیری کند، هرچی اسباب و وسایل هم در اختیارش بذاریم بازم حرف، حرف خودشه، مرغش یه پا داره!

چند روزی است که وقتی با دوستان جمع می شویم و سر مسائل مختلف با هم حرف می زنیم، به یک نتیجه گیری یکسانی می رسیم و آن اینکه : گویی بهانه جویی و بهانه تراشی جزء لاینفک زندگی های ما شده!

وقتی به یکی میگیم چرا درس نمی خونی؟! پدر و مادر که در حد توانشون برات امکانات تهیه کردن، بهانه میاره: پس کی برنامه های تلویزیون را دنبال کنه ؟! اینایی که درس خوندن به کجا رسیدن که من بخونم!!

وقتی صحبت از ازدواج و تشکیل خانواده میشه، جبهه می گیریم  که تو این دوره زمونه کی دیگه زن میگیره؟! ازدواج کردن تو این دوره زمونه دل شیر می خواد!

وقتی صحبت از بچه داری و گسترش خانواده میشه، بهانه میاریم که اوضاع اقتصادی خرابه، همه چی گرونه و گرون تر میشه، توی این اوضاع چه جوری میشه بچه داری کرد؟!!





:: مرتبط با: کلام وحی ,
:: برچسب‌ها: بهانه جویی , تامل در آیات قرآن ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1393/02/26

وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنیباً إِلَیْهِ ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِیَ ما کانَ یَدْعُوا إِلَیْهِ مِنْ قَبْلُ وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْداداً لِیُضِلَّ عَنْ سَبیلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلیلاً إِنَّکَ مِنْ أَصْحابِ النَّار

هنگامی که انسان را زیانی رسد، پروردگار خود را می‌خواند و بسوی او باز می‌گردد امّا هنگامی که نعمتی از خود به او عطا کند، آنچه را به خاطر آن قبلًا خدا را می‌خواند از یاد می‌برد و برای خداوند همتایانی قرار می‌دهد تا مردم را از راه او منحرف سازد بگو: «چند روزی از کفرت بهره‌گیر که از دوزخیانی!»

سوره مبارکه زمر،آیه 8

کتابها می‌نویسند:

[خداوند] در این آیه تنبه می‌دهد به اینکه انسان طبعاً کفران پیشه است، با اینکه او بالفطره پروردگار خود را می‌شناسد و در هنگام بیچارگی و اضطرار که دستش از همه جا کوتاه می‌شود، بی درنگ رو به سوی او می‌کند و از او نجات می‌طلبد هم چنان که خود او فرموده:" وَ کانَ الْإِنْسانُ کَفُوراً"1 و نیز فرموده:" إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ"2بنا بر این، معنای آیه چنین می‌شود که: وقتی شدت و یا مرض یا قحطی و امثال آن به انسان می‌رسد، پروردگار خود را در حالی که اعتراف به ربوبیتش دارد می‌خواند، و به سوی او برمی‌گردد، و از ماسوای او اعراض می‌کند، از او می‌خواهد که گرفتاری‌اش را برطرف سازد.

 بعید نیست که مراد از" انداد" مطلق اسبابی باشد که بشر بر آن‌ها اعتماد نموده، و آرامش درونی پیدا می‌کند و در نتیجه از خدا غافل می‌ماند. و یکی از آن اسباب، بت‌های بت‌پرستان است، چون آیه شریفه همه انسان‌ها را به این وصف معرفی می‌کند، و همه انسان‌ها بت‌پرست نیستند، اگر چه مورد آیه کفارند، اما مورد مخصص نمی‌شود و باعث نمی‌گردد که بگوییم منظور از آیه هم همین مورد خاص است.3


با تو می‌گویم:





:: مرتبط با: کلام وحی ,
:: برچسب‌ها: تلنگر , کلام وحی , یاد خدا , توبه ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1393/01/10


گذرگاه ورود به منجلاب انحرافات و فساد جنسی، «چشم‌چرانی» و نگاه به نامحرم است. نگاه‌های آلوده، تخم شهوت را در دل بارور ساخته، صاحبش را به فتنه و انحراف مبتلا می‌كند.


در مكتب انسان‌ساز اسلام، پاكدامنی از ارزش‌های والای انسانی به حساب می‌آید و در مقابل، بی‌عفّتی و بی‌بند و باری جنسی محكوم شده است. اسلام نخست با راهنمایی و هدایت،‌ جنسی و شهوانی را كنترل و تعدیل می‌كند، مسلمانان را به عفاف و پاكدامنی فرا می‌خواند، سپس با تدابیر حكمت‌آمیز و اصولی زمینه‌های انحراف را از میان بر می‌دارد. هم به پیروان خویش دستور می‌دهد بی‌عفتی نكنند و هم از آنان می‌خواهد كه اسباب لغزش و گناه دیگران را فراهم نسازند.

هر عضوی که خداوند در خلقت ما درنظر گرفته است، دارای فواید و ویژگی‌هایی است. به کار گرفتن آن عضو در راستای بهره‌گیری بهینه، هدف عالم آفرینش است که از آن به شکر یاد می‌شود و مصرف کردن آن عضو در غیر آنچه خدا و دین خدا درنظر گرفته است، کفران و ناسپاسی آن نعمت به شمار می‌رود.

چشم، یکی از شریف‌ترین، کارآمدترین و سودمندترین نعمت‌های الهی است که اگر مورد استفاده درست و صحیح قرار گیرد، دروازه ملکوت می‌شود و اگر در مسیر نادرست و انحرافی مصرف شود، دام شیطان و روزنه گناه و سرآغاز فتنه و لغزش خواهد شد؛ هم‌چنان‌كه در حدیث آمده است: «لَیْسَ فِی الْبَدَنِ شَیْءٌ أَقَلَّ شُکْرا مِنَ الْعَیْنِ فَلَا تُعْطُوهَا سُۆْلَهَا فَتَشْغَلَکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ؛ در مجموعه بدن شما، ناسپاس‌تر از چشم عضوی نیست، پس هرآنچه می‌خواهد پاسخش ندهید؛ زیرا شما را از یاد خدا باز می‌دارد». (1)

 

چشم‌چرانی، اولین قدم انحراف





:: مرتبط با: دین و اجتماع ,
:: برچسب‌ها: چشم چرانی , تیر شیطان , منجلاب فساد ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/29

عمده‌ترین نقش‌آفرینی‌های زن منتظر، منتظرپروری است. امید است همان طور که زنان در طول تاریخ تشیع افتخارآفرینی‌های زیادی در حفظ مکتب تشیع داشته‌اند، در این عصر هم بتوانند با تربیت نسل مهدی‌باور، دین خود را به جامعه‌ی دینی ادا نمایند.


گام اول؛ نقش و جایگاه زن در خانواده و تربیت نسل ولایی

اگر ولایت‌مداری و محبت به ولی خدا را یکی از مهم‌ترین ارزش‌های یک فرد شیعه بدانیم که خانواده متولی انتقال آن است، در راستای همان رسالتی که در جهانی هستی، خالق انسان‌ها برای آنان قرار داده است و معمار انقلاب، حضرت امام خمینی نیز به خوبی آن را چنین تبیین نمودند که همان طور که قرآن انسان‌ساز است، زن نیز انسان‌ساز است؛ زنان عهده‌دار مسئولیتی خطیر هستند.

اگر پایه‌ی اصلی تربیت و رشد صحیح فرد برای اجتماع را در خانواده جست‌وجو کنیم، زن به عنوان مربی خانواده و عامل اصلی انتقال ارزش‌ها، اصیل‌ترین نقش‌ها را بر عهده دارد و در اهمیت آن همین بس که بزرگ بانوی اسلام، حضرت فاطمه (سلام الله علیها) می‌فرمایند:

«آن گاه که زن در منزل به امور خانه و تربیت فرزند می‌پردازد به خدا نزدیک‌تر است.»

 

رسالت‌های اصلی زن منتظر





:: مرتبط با: دین و خانواده ,
:: برچسب‌ها: انتظار , زنان منتظر ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/28


بسیاری از ما ، ماه ها و سال ها به سراغ قرآن نمی رویم ، گویی قرآن با آن شأن و عظمت جایگاهی در زندگی ما ندارد، گاهی که چشممان به قرآن می افتد و آن را برداشته گرد و خاکش را می زدایم و نظری می اندازیم به نظرمان جذاب نمی آید، بعد با همین بهانه که قرآن برای ما تازگی ندارد ، به ما لذت نمی دهد دوباره آن را به سویی می نهیم و تا مراجعه بعدی  که مشخص نیست کی خواهد بود یادی از قرآن نخواهیم کرد ...

می‌دانیم قرآن کتاب شفاء، هدایت و رحمت است:

یا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِی الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُۆْمِنینَ «اى مردم! اندرزى از سوى پروردگارتان براى شما آمده است و درمانى براى آنچه در سینه‏ هاست (درمانى براى دلهاى شما) و هدایت و رحمتى است براى مۆمنان!»[یونس/57]

و خدای متعال می‌فرماید که قرآن کتابی است که:

از شنیدن آیاتش لرزه بر اندام كسانى كه از پروردگارشان مى‏ ترسند مى‏ افتد سپس برون و درونشان نرم و متوجّه ذكر خدا مى‏ شود[زمر/39]

اما سوال اساسی این است که چرا خیلی از ماها واقعاً این حس را نسبت به قرآن نداریم نه شفای خودمان را از قرآن می‌توانیم بگیریم و نه از خواندن قرآن بدنمان به لرزه می‌افتد؟ تکرار سوره‌ها و آیات را از لحاظ پند آموزی و تاثیرگذاری بی فایده ( و یا حداقل کم فایده) می‌بینیم. و اگر هم قرآن می‌خوانیم صرفاً برای ثواب‌هایی است که در روایات آمده است؟

پاسخ:





:: مرتبط با: کلام وحی ,
:: برچسب‌ها: انس با قرآن , تلاوت قرآن , شفای قرآن ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/28

این یک حقیقت عالی عرفانی است که اگر شما متوجه بشوید که هستید، آن وقت وابستگی دائمی خود را به امام زمان درک خواهید کرد. دل پاک می خواهد که این حرف ها را متوجه بشود؛ به علم نیست؛ به نورانیت است. متوجه خواهید شد که دم به دم وجود ما تازه می شود؛ هر لحظه ما یک حرف از حروف خدا هستیم.


یک لحظه جدایی بین انسان و انسان کامل محال است

ما دائماً از خدا وجود می گیریم؛ دائماً از وجود امــام زمان خیر و برکت دریافت می کنیم. اگر می بینیم، به اذن امام زمان می بینیم؛ اگر می شنویم به اذن امام زمان می شنویم؛ اگر قیام می کنیم، با نیروی امام زمان قیام می کنیم؛ اگر می نشینیم، با نیروی امام زمان می نشینیم؛ لذا انفکاک [و جدایی] بین انسان و انسان کامل که حضرت حجت-عجل الله تعالی فرجه الشریف است، یک لحظه هم مُحال است. امام زمان از هیچ موجودی جدایی ندارد؛ لذا فرمود: «وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا»[1]؛ خداوند متعال، زمین را به نور رب روشن کرد، این نور ربی که تمام زمین، تحت الشعاع و در پرتو آن است؛ ائمه فرموده اند که این نور، وجود نازنین امام عصر است.

 




:: مرتبط با: یوسف زهرا ,
:: برچسب‌ها: انتظار , فرج , منتظر ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/28


ارتباط با خدا، ظرفیت روانی انسان را برای تحمل مشکلات بالا می‌برد. به همین دلیل، انسان دیندار در مراحل بالاتر ایمان، نه از چیزی در هراس است و نه از حادثه‌ای محزون و افسرده می‌شود.


عبادت با توجه دادن آدمی به عوالم بالاتر و پرواز دادن او از دنیای مادی، افق دید وی را بازتر می‌کند و به آن وسعت می‌بخشد. انسان پرستش‌گر با عالمی بسیار فراتر از عالم ماده مرتبط است و در نتیجه، بسیاری از مشکلات و نگرانی‌های دیگران را ندارد و اصولاً آنها را مشکل به حساب نمی‌آورد. به بیان دیگر، ارتباط با خدا، ظرفیت روانی انسان را برای تحمل مشکلات بالا می‌برد. به همین دلیل، انسان دیندار در مراحل بالاتر ایمان، نه از چیزی در هراس است و نه از حادثه‌ای محزون و افسرده می‌شود. «بدانید که دوستان خدا نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند».[«أَلَا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَ لَا هُمْ یحْزَنُونَ» (یونس، 62)]

«اولیا و دوستان راستین خدا به خاطر آشنایی با خدا، که وجود بی‌انتها و قدرت بی‌پایان و کمال مطلق است، ماسوای خدا در نظرشان کوچک، کم‌ارزش، ناپایدار و بی‌مقدار است. از اینجا روشن می‌شود که چرا آنان ترس و اندوهی ندارند؛ زیرا ترس معمولاً از احتمال فقدان نعمت‌هایی که انسان در اختیار دارد، یا خطراتی که ممکن است در آینده او را تهدید کند ناشی می‌شود، چنان‌که اندوه معمولاً نسبت به گذشته و فقدان امکاناتی است که در اختیار داشته است.

آنان از هرگونه وابستگی و اسارت جهان ماده آزادند و زهد به معنی حقیقی بر وجود آنان حکومت می‌کند. نه با از دست دادن امکانات مادی نا‌آرامی می‌کنند و نه ترس از آینده در این‌گونه مسائل، افکارشان را به خود مشغول می‌دارد. بنابراین، غم‌ها و ترس‌هایی که دیگران را دائماً در اضطراب و نگرانی نسبت به گذشته و آینده نگه می‌دارد، در وجود آنان راه ندارد.

منظور، غم‌های مادی و ترس‌های دنیوی است و گرنه دوستان خدا وجودشان مالامال از خوف او است، ترس آنان از عدم انجام وظایف و مسئولیت‌ها و اندوه بر موقعیت‌های از دست رفته فوت است، که این ترس و اندوه جنبه معنوی دارد و مایه تکامل وجود انسان و ترقی اوست، برعکس ترس و اندوه مادی که مایه انحطاط و تنزل است».[2]

 

راهکارهایی برای رسیدن به آرامش روانی





:: مرتبط با: دین و اجتماع ,
:: برچسب‌ها: آرامش , یاد خدا ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/27


این روزها حال و هوای فرا رسیدن سال نو همه جای شهر را فراگرفته است و مردم در تکاپوی خرید شب عید و تکمیل سفره های هفت سین خود هستند. در این میان پارچه های سیاه عزا هم دیده می شوند. پارچه هایی مزین به نام بانوی دو عالم صدیقه فاطمه (سلام الله علیها).


سیر، سرکه، سماق، سبزه، سیب، سنجد

هنوز یک سین کم بود

زنگ خانه صدا کرد

همسایه برای فاطمیه نذری آورده بود

ظرفی از سمنو

حالا سفره هفت سین ما کامل شد


این روزها حال و هوای فرا رسیدن سال نو همه جای شهر را فراگرفته است و مردم در تکاپوی خرید شب عید و تکمیل سفره های هفت سین خود هستند. در این میان پارچه های سیاه عزا هم دیده می شوند. پارچه هایی مزین به نام بانوی دو عالم صدیقه فاطمه (سلام الله علیها).

تقارن مناسبتهای ملی و مذهبی در جامعه ما، همواره وجود داشته است اما نحوه برگزاری و برخورد با این تقارن ها از اهمیت زیادی برخوردار است. چرا که این مناسبتها ریشه در فرهنگ و اعتقادات مردم دارند و اغلب مردم به رعایت این رسوم و عمل به اعتقادات خویش، حساس هستند.

تقارن نوروز با ایام فاطمیه را می توان از زاویه ای دیگر نگاه کرد. اینکه ممکن است عده ای باشند که از این تقارن برای تخریب و تضعیف عقاید ما بهره ببرند. بد نیست به این موضوع بیندیشیم که هیچ کس از این ماجرا به اندازه‌ی کسانی خوشحال نیست که نه نوروزِ ما را قبول دارند و نه فاطمیه‌ی ما را! محرم و صفر را نوروز می‌دانند و به شادی می پردازند و اگر بتوانند با ایرانیان هم همان کاری را می کنند که با مردم سوریه کردند.‎

اکنون در واپسین روزهای سال‌ 1392 و در آستانه‌ی نوروزی هستیم که مثل سال پیش و سال‌هایی از سال‌های بعد،  مصادف با ایام فاطمیه سلام الله علیها  شده است.

بهتر است به این موضوع توجه داشته باشیم که عده ای هستند که به دنبال حذف فاطمیه از تقویم عقاید شیعه هستند و این تقارن ممکن است برای آنها موضوعی خوشحال کننده باشد و در این راستا تلاش کنند تا از این تقارن بهره ببرند.

مطمئناً این تلاقی، در جامعه‌ی ما؛ سردرگمی، واکنش از هر دوسو، بحث و سخن و ... به دنبال خواهد داشت. اگر خودمان برای بررسی و سخن در این باب پیش‌قدم نشویم مثل همیشه آن‌ها خواهند بود که برای‌مان تصمیم خواهند گرفت.

چرا فاطمیه مهم است؟





:: مرتبط با: وارث فدک , شیعه ,
:: برچسب‌ها: فاطمیه , نوروز , نوروز فاطمی ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/27


خداوند متعال ما را آفریده است و بهتر از هر کس دیگری احساساتمان را درک می کند، نیازهایمان را رفع می کند و هر وقت نیاز داشته باشیم ما را در آغوش می گیرد، هر کجا که بخواهیم با ما صحبت می کند و با اینکه تمام دنیا و مافیها را دارد ما را فراموش نمی کند.
اگر قرار است دوستی در زندگی ما باشد ما حتما انتظاراتی از او داریم که چون بنده ای است مثل خود ما به یقین قادر به برآوردن همه نیازهایمان نیست گاه دلخوری ها و کدورت ها پیش می آید چون درک کاملی از هم نداریم .

اما خداوند متعال بهترین دوست ماست او ما را آفریده و دوستمان دارد چون مخلوق اوییم، خداوند متعال همه چیز را به ما نشان داده است اما هیچ چیز و هیچ کس نمی تواند مانع رفاقت ما با خداوند متعال شود مگر اینکه خود ما این رفاقت سراسر خیر و برکت را نخواهیم و به جای این رفاقت نورانی بخواهیم به نور پشت کرده و به تاریکی رو کنیم .

یادمان باشد در هر حال خداوند ما را دوست دارد اگر فکر می کنیم در گناه غرق هستیم و وجودمان را ناپاکی گرفته است کافی یک لحظه از سر ندامت و پشیمانی و با قلبی خاضع و قطره ای اشک به درگاه خداوند متعال برویم و بگوییم که اشتباه کرده ایم و پشیمانیم خداوند متعال " یغفر الذنوب است » است «ارحم الراحمین » است ما را می بخشد دست نوازش بر سرمان می کشد و به ما فرصت جبران می دهد.

حضرت علی (علیه السلام) خطاب به پسر گرامیشان می فرمایند:




:: مرتبط با: کلام وحی ,
:: برچسب‌ها: دوستی با خدا , بهترین دوست ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/26
سخاوت و ادای حقّ فقرا

بشر اصولا فراموشکار است. یادش می رود که قبلا چه بوده و الآن به کجا رسیده است. قبلا چه کسی بوده و چه داشته، و الآن چه کسی هست و چه دارد. باید از خدا تشکر کند.

تشکر از خدا این است که از این همه لطف خدا کمی را انفاق کند. آن موقع بنده می شویم. خدا هم برایمان زیادتر می کند.(ابراهیم،: لَئِن شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُمْ وَلَئِن کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ(7)) 

مثلا خیلی ها قبلاً مستأجر بوده و الآن خانه دار شده اند. عزیز من، تو که به لطف خدا دیگر مجبور نیستی هر ماه اجاره بدهی، خیلی کم ترش را صدقه بده. بعضی افراد کوچک ترین وسیله ای که برای منزلشان تهیه می کنند به اندازه بخشی از هزینه ای که کرده اند به فقرا هدیه می کنند؛ چون خدا دوست دارد وقتی شما چیزی به دست می آورید به چند نفر هم از کنار آن خیری برسانی. وقتی صدقه دادی خدا، هم تو و خانواده ات را حفظ می کند و هم آن خانه یا وسیله را برایت مبارک می گرداند؛ چون تو دل دیگران را شاد کردی. اما اگر این کار را نکنی، در همان خانه و در کنار همان وسیله ها پیش آمدهایی برایت رخ می دهد که دائم با مشکل مواجه می شوی، چون شکرانه اش را به جا نیاورده بودی که خدا آن را برایت مبارک گرداند. پس چرا ما توجه نمی کنیم و همه چیز را برای خود می خواهیم؟

این تازه اول کار است. شخصی که سخاوتمند نیست خدا صفات او را دوست ندارد و کم کم او را از جایگاه و ابّهتی که دارد پایین می کشد و ضعیفش می کند. این آدم دیگر نور ولایت و عبادت هم در دلش جلوه نمی کند و سرانجام از یاد خدا، نماز و روزه هم جدایش می کند.

امام حسین علیه السلام می فرمایند: کسی که سخاوت داشته باشد، آقا گردد و کسی که بخل ورزد، پست شود.(بحارالانوار، جلد 78 ص 121)

ممکن است سوال شود که چگونه می شود خیلی ها که سخاوت ندارند دارای مال و ثروت زیادی هستند؟




:: مرتبط با: دین و اجتماع ,
:: برچسب‌ها: انفاق , کمک به فقرا , صدقه , برکات انفاق ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/12/26
 

 


 
موضوعات
صفحات
نویسندگان
آرشیو مطالب
برچسب ها
امكانات جانبی