درباره ما
دوستان
آخرین مطالب
نظر سنجی
امكانات جانبی
 

یکی از کارهای زشت و حرام که متاسفانه جوامع انسانی به آن گرفتار هستند، دادن القاب زشت و فحش به همدیگر است. خدای متعال در قرآن کریم می‌فرمایند:

«اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید!... یكدیگر را مورد طعن و عیبجویى قرار ندهید و با القاب زشت و ناپسند یكدیگر را یاد نكنید،...»[حجرات/۱۱][۱]

این کار هم عقلا و هم شرعا مذموم است و شخصی که مرتکب این عمل شود و یا کاری انجام دهد که باعث شود دیگران ترغیب به دشنام و ناسزا گفتن شوند، هم نزد مردم و هم نزد خدای متعال مبغوض می‌باشد:

امام باقر علیه‌السلام كه فرمود:

«به راستى خدا دشمن دارد دشنام گو و دشنام جو(یعنی کسی که باعث دشنام گفتن دیگران شود) را».[۲]

کسی که چنین کاری را تکرار نماید و به اصلاح خود نپردازد، به این کار عادت می‌کند و همین باعث می‌شود که حیا و عفت کلام وی از بین رود و دیگر برایش مهم نباشد که چه چیزی گفته می‌گوید و یا درباره وی چه چیزی گفته می‌شود و همین باعث قساوت قلب وی شده و کار را به جایی برساند که خدای متعال نیز بهشت را بر این شخص حرام گرداند:

پیامبر صلى اللَّه علیه و آله فرمود:«خداوند  بهشت را حرام كرده بر هر فحّاش بدگفتار كم حیا كه باكى ندارد چه مى‏گوید یا چه به او گفته مى‏ شود».[۳]

البته باید در نظر داشته باشیم که دشنام نیز برای خود مراتبی دارد و نباید بعضی از ماها خود را بریء از آن بدانیم و بگوییم که: الحمدلله که ما اهل فحش و ناسزا نیستیم. بلکه هر کدام از ما ممکن است به مرتبه‌ای از رعایت نکردن عفت کلام دچار باشیم.

مثلا باید مراقب خودمان باشیم که اگر کسی به هنگام رانندگی جلوی ما پیچید و با ماشین ما تصادف کند چه برخوردی با او می‌نماییم؟ آیا به سبب عصبانیتی که داریم با او تندی می‌کنیم؛ یا باز هم مراقب رفتار و کلام خودمان هستیم. آیا وقتی همسرمان با ما بد رفتاری کرد و به قول معروف «هرچی از دهنش در اومد به نثار ما کرد» باز هم می‌توانیم خونسردی خود را حفظ نماییم و او را نیز آرام کنیم یا این که ما هم عصبانی شده و مقابله به مثل می‌کنیم.

--------------------------------------

پی نوشت:

[۱] یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا... لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ... .

[۲] أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ یُبْغِضُ الْفَاحِشَ‏ الْمُتَفَحِّشَ‏. هلالى، سلیم بن قیس، كتاب سلیم بن قیس الهلالی، ۲جلد، الهادى - ایران ؛ قم، چاپ: اول، ۱۴۰۵ق.

[۳] ‏: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَحَّاشٍ بَذِیٍّ قَلِیلِ الْحَیَاءِ لَا یُبَالِی‏ مَا قَالَ وَ لَا مَا قِیلَ لَهُ. هلالى، سلیم بن قیس - انصارى زنجانى خوئینى، اسماعیل، أسرار آل محمد علیهم السلام / ترجمه كتاب سلیم بن قیس هلالی، ۱جلد، نشر الهادی - ایران ؛ قم، چاپ: اول، ۱۴۱۶ ق.




:: مرتبط با: دین و اجتماع , احکام , تحلیل و فلسفه ,
:: برچسب‌ها: عیبجویى , القاب زشت و ناپسند , دشنام گو و دشنام جو , حیا و عفت کلام , قساوت قلب , فحش و ناسزا , فحّاش بدگفتار ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/12/21

أخیراً در بین اهل‏ سنّت یک حرکت و جریانى مشاهده مى‏‌‌‌شود که مخالف افکار و سیره بزرگان سلف آنان است. در نوشته‏‌ها و کتاب‌‌هایى که منتشر مى‏‌‌‌کنند به انحاء مختلف، زیارت و توسل را زیر سؤال مى‏‌‌‌برند!!

در صورتى که علماى بزرگ اهل‏ سنّت در طول تاریخ، با این جریان مخالف بوده‏‌‌اند، بلکه توسل را مشروع و جایز دانسته‏‌‌اند.

براى آن که این مطلب روشن و مستند باشد، بخشى از گفتار علماى اهل‏‌‌سنّت را ذکر مى‏‌‌‌کنیم تا تضاد و دوگانگى بین این دو دیدگاه روشن شود و در نهایت خوانندگان خود داورى نمایند.

وظیفه هر مسلمانى آن است که سخن را بشنود و حق را برگزیند؛ «فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ».

1)نورالدین سَمهُودى مى‏‌گوید: «استغاثه و شفاعت و توسل به پیامبر و جاه و برکت او نزد خداوند، از کردار انبیا و سیره سلف صالح بوده و در هر زمانى انجام مى‏‌گرفته است؛ چه قبل از خلقت و چه بعد از آن، حتى در حیات دنیوى و در برزخ.

هرگاه توسل به اعمال صحیح است؛ همان گونه که در حدیث غار آمده، توسل به پیامبر سزاوارتر‏ است ...».(1)

2) دکتر عبدالملک سعدى مى‏‌گوید:

هرگاه کسى بگوید: «أللّهم إنّى توسَّلتُ إلیک بجاه نبىّ‏ أو صالح»؛ کسى نباید در جواز آن شک کند، زیرا «جاه»، همان ذات کسى نیست که به او توسل شده، بلکه مکانت و مرتبه او نزد خداوند است و این، حاصل و خلاصه اعمال صالح او است.

خداوند متعال در مورد حضرت موسى مى‏‌فرماید: «وَ کانَ عِنْدَ اللهِ وَجِیهاً»؛(2) و نزد خدا آبرومند بود... .

3) قسطلانى مى‏‌‌‌گوید: «بر زائر رسول خدا سزاوار است که زیاد دعا و تضرّع و استغاثه، طلب شفاعت و توسل به ذات پاک رسول خدا(صلى الله علیه و آله) نماید...».(3)

4) زرقانى در شرح آن مى‏‌‌‌گوید: «...باید به پیامبر توسل جست، زیرا توسل به آن حضرت سبب فروریختن کوه‌‌‏هاى گناهان است...».

5) ابن الحاج ابو عبیدالله عبدرى مالکى مى‏‌گوید:

«... مرده‌‌‏اى که به زیارتش مى‏‌رویم اگر از کسانى باشد که امید برکت از او مى‏‌رود، باید به او توسل جست و پیامبر اکرم(صلى الله علیه و آله) در رأس آنها است ...».(4)

6) حسن بن على سقاف شافعى مى‏‌گوید: «توسل، استغاثه و طلب شفاعت از بزرگ مردم (محمد پیامبر و چراغ تاریکى‏ها) از امور مستحبى است که بر آن تأکید فراوان شده است، به ویژه هنگام گرفتارى‏‌ها و سیره علماى اهل عمل و اولیاى اهل عبادت، بزرگان محدثین و امامان سلف بر این بوده است».




:: مرتبط با: احکام , تحلیل و فلسفه ,
:: برچسب‌ها: زیارت و توسل , علماى بزرگ اهل‏ سنّت , علماى اهل‏‌‌سنّت , حسن بن على سقاف شافعى , عبیدالله عبدرى مالکى , پیامبر اکرم , اهل بیت پیامبر ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/11/16


و گناه آن دو (شراب و قمار) بزرگتر از نفعشان است
یَسأَلونَک عنِ الخَمْرِ والمَیْسِرِ
{از تو خواهند پرسید،از شراب و قمار}
قل فیهِما اِثمٌ کبیر
{بگو در آن دو گناهی بزرگ است}
و منافعٌ لِلنّاس
{و منافعی برای مردم}
واِثمُهُما اکبر مِن نفعِهِما
{ولی گناه آن دو بزرگتر از نفعشان است}

بقره ۲۱۹



:: مرتبط با: کلام وحی , احکام ,
:: برچسب‌ها: کلام خدا , قرآن , شراب , قمار , ورق , عرق خواری و شرب خمر , پاستور بازی ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/11/7
همانطور که همه ی ما می دانیم انسان موجودی اجتماعی است که برای رفع نیازهای خود اعم از مالی و عاطفی و ... نیاز به هم نوعان خویش دارد. از این روست که هر یک از ما برای خود دوستان زیادی چه در فضای حقیقی و چه در فضای مجازی انتخاب می کنیم.

مسلما تمام دوستان ما آنچه را که ما به عنوان یک دوست کامل در نظر داریم ندارند و هر یک به نوبه ی خود نسبت به دیگری در خوبی ها و مزایا در شدت و ضعف است.

یکی از وظایفی که در دوستی بر عهده ی طرفین وجود دارد و اسلام هم بر آن تاکید بسیاری دارد این است که شخص باید عیب های دوست خود را عیب خود بداند و چنانچه رفیق اش عیب و زذیله ی اخلاقی دارد و به او متذکر شود و در صورت توانایی به او کمک کرده تا بتواند آن رذیله را کم کم ترک کند.

که این کار زیر مجموعه ایی از نهی از منکر که واجبی بس عظیم است قرار دارد.

تا آنجا که در روایات معتبر اسلامی ارزش این فریضه در مقابل سایر واجبات الهی (اعم از نماز و روزه و جهاد و حج و ...) همچون اقیانوسی در مقابل قطره است.[1]

اما نکته ای که اینجا باید مورد توجه قرار بگیرد این است که گاهی ما در برخورد با این اعمال منفی دوستان خود آن عکس العملی که باید نشان دهیم، نمی دهیم و به این بهانه که اگر چیزی بگوییم او از ما آزرده خاطر می شود؛ نهی از منکر را نادیده می گیریم و گاه علاوه بر اینکه نهی از منکر نمی کنیم با  او، همراه هم می شویم.

که به عبارتی این عکس العمل خریدن خشم الهی به ازای رضایت خلق است.

امام حسین علیه السلام نیز در این باره می فرمایند:




:: مرتبط با: احکام , دین و اجتماع ,
:: برچسب‌ها: کاربر اینترنتی , فیسبوک , شبکه های اجتماعی , لایک ,
ن : رضا کوهجانی
ت : 1392/07/28
ن : محمدرضا میرزاخانی
ت : 1392/05/7
رمضان ماه خدا، ماه اسلام و تسلیم ، طهارت و پاكیزگى، آزمایش و تصفیه ناخالصیها و ماه قیام براى خداست.

اعمال ماه رمضان فراوان است . یكى از اعمال این ماه نماز است . از امام صادق علیه السلام روایت شده است كه هزار ركعت نماز در تمام ماه مبارك رمضان وارد شده است.

1. نماز شب اول ماه رمضان:
دو ركعت است ؛ در هر ركعت ، حمد و سوره انعام خوانده مى شود.
2. نماز اول ماه:
دو ركعت است كه كیفیت آن در ماه رجب بیان شد.
3. نماز هر شب ماه رمضان:
دو ركعت مى باشد كه در هر ركعت آن ؛ پس از حمد، سه مرتبه سوره توحید خوانده و بعد از سلام گفته مى شود: سبحان من هو حفیظ لایفعل ، سبحان من هو رحیم لایعجل ، سبحان من هو قائم لایسهو سبحان من هو دائم لایلهو پس از آن تسبیحات چهارگانه ، هفت مرتبه خوانده مى شود: سبحان اللّه و الحمدلله و لا اله الا اللّه اللّه اكبر و سپس گفته مى شود: سبحانك سبحانك سبحانك یا عظیم غفرلى الذنب العظیم . پس ده مرتبه بر پیغمبر صل الله علیه و آله و آل محمد صل الله علیه و آله صلوات فرستاده مى شود.
ثواب این نماز، آمرزش هفتاد هزار گناه است.
4. نماز روز اول ماه:
دو ركعت است ؛ در ركعت اول ، سوره حمد و فتح و در ركعت دوم ، سوره حمد و یك سوره دلخواه خوانده مى شود.
5. نماز شب هاى قدر:
دو ركعت مى باشد، مانند نماز صبح . با این تفاوت كه در هر ركعت ، بعد از حمد، هفت مرتبه سوره توحید قرائت و پس از سلام نماز، هفتاد مرتبه ذكر مى شود: استغفر اللّه و اتوب الیه.
6. نماز دیگر شب هاى قدر:
صد ركعت است و مى توان به جاى این صد ركعت ، شش روز از نمازهاى قضاى خود را به جا آورد؛ به این ترتیب كه از ظهر روز اول شروع نموده و در عشاى روز ششم ختم كرد.
7. هزار ركعت در تمام شب هاى ماه رمضان:
به این نحو كه از شب اول تا شب بیستم ، در هر شب بیست ركعت (ده تا دو ركعت مثل نماز صبح) هر دو ركعت به یك سلام . از شب بیست و یكم تا آخر ماه هر شب سى ركعت به همان روش خوانده شود. همچنین در هر یك از شب هاى احیاء (نوزدهم ، بیست و یكم و بیست و سوم) صد ركعت به ترتیب مذكور به جا آورده شود.
سایت598



:: مرتبط با: احکام , فروع دین ,
:: برچسب‌ها: لیالی ماه رمضان , اعمال ماه رمضان , نماز مته رمضان , نمازماه مضان , نماز ماه روزه , نماز شب اول ماه رمضان , نماز شب هاى قدر ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/04/23

زراره بن اعین از امام محمد باقر(ع) نقل می کند: كه اگر كسى عمدا به غیر قبله نماز گزارد آن را رو بقبله اعاده مى‏ كند و اگر سهوا باشد بطورى كه رو به مشرق یا به مغرب یا پشت به قبله نماز كرده باشد آن را نیز اعاده مى‏ كند و اگر از خارج وقت باشد آن را باید قضا کند.[1]

حضرت آیت الله مکارم شیرازی:

اگر نمازگزار پشت به قبله كند یا كاملاً به طرف راست یا چپ قبله برگردد، خواه از روى عمد باشد یا فراموشى، همچنین اگر عمداً بقدرى منحرف شود كه نگویند رو به قبله است نمازش باطل است.[2]

هرگاه عمداً یا سهواً صورت را به تنهایى كاملاً به طرف راست یا چپ برگرداند بنابر احتیاط واجب نمازش را اعاده كند، ولى اگر صورت را كمى بگرداند بطورى كه از قبله خارج نشود نماز باطل نمى شود.[3]

حضرت آیت الله صافی:

از مبطلات نماز آن است كه عمدا یا از روى فراموشى پشت به قبله كند, یا به طرف راست یا چـپ قبله بر گردد, بلكه اگر عمدا بقدرى بر گردد كه نگویند: رو به قبله است , اگر چه بطرف راست یا چپ نرسد, نماز باطل است. [4]

اگر عمدا سر را به پشت برگرداند نمازش باطل است , و اگر سهوا سر را به این مقدار بگرداند, احتیاط واجب آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند. ولى اگر سر را بطرف راست یا چپ بگرداند عمدا باشد, یا اشتباها نمازش باطل نمى شود, ولى كراهت دارد.[5]

حضرت آیت الله سیستانی:

پنجم از مبطلات نماز برگشتن از قبله بدون عذر است و اما اگر با عذر باشد مثل فراموشى یا به سبب امر قهرى مانند باد شدیدى كه او را از قبله برگرداند - چنانچه به طرف راست و یا چپ نرسد نماز او صحیح است. [6]

حضرت  آیت الله بهجت:

ازمبطلات نماز برگرداندن عمدى تمام بدن به پشت سر (روى بر گرداندن از قبله) است. [7]

 

پی نوشت:

رهپویان ولایت

1. من لا یحضره الفقیه، ج‏1، ص: 340

2. توضیح المسائل آیت الله مکارم شیرازی، مسئله 1010.

3. توضیح المسائل آیت الله مکارم شیرازی، مسئله 1011.

4. توضیح المسائل آیت الله صافی، ذیل مسئله 1139.

5. توضیح المسائل آیت الله صافی، مسئله 1140.

6. توضیح المسائل آیت الله سیستانی،ذیل مسئله 1139.

7. توضیح المسائل آیت الله بهجت، ذیل مسئله 235.




:: مرتبط با: احکام ,
:: برچسب‌ها: نماز خواندن , مبطلات نماز , پشت به قبله بودن , برگشتن از قبله , انحراف از قبله , جهت قبله , احکام نماز , رو به قبله بودن , فلسفه قبله , رو به خانه خدا ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/04/10

یکی از رسوم رایج بین ما ایرانی ها برگزاری مجالس ترحیم (سوم، هفتم،چهلم و ..)است که گاها بسیار پرخرج و دست و پا گیر برای خانواده هایی که از نظر مالی اوضاع خوبی ندارند میباشد.حال باید دید که آیا این مراسم از نظر شرعی واجب است یا میت بر عهده ورثه چنین حقی دارد یا صرفا جزء خیرات و کارهای نیک محسوب می شود؟

حضرت آیت الله مکارم شیرازی
س:آیا گرفتن مراسم سوم، هفتم، چهلم و سالگرد برای میت جایز، مستحب یا مکروه است؟
ج:این موضوع به عنوان یک حکم شرعی وارد نشده است بلکه یک رسم عرفی برای احترام میت و تذکر بازماندگان است. انجام آن به این عنوان اشکال ندارد بلکه کار خوبی است.[1]

حضرت آیت الله بهجت

س:آیا مراسم هفتم، چهلم و سال اموات داخل عنوان احسان، خیرات و مبرّات براى اموات مى باشد؟

ج. بلى.

س: رسم است كه پس از دفن و... شركت كنندگان در مراسم، در منزل یا تالار، از طرف صاحب عزا پذیرایى مى شوند؛ غذا خوردن در چنین مراسم چه حكمى دارد؟ و اگر غذا نخوردن، ناراحتى و گلایه ى صاحب عزا را به دنبال داشته باشد چه حكمى دارد؟

ج. غذاخوردن اشكال ندارد.[2]

 

پی نوشت:

1-برگرفته از سایت حضرت آیت الله مکارم شیرازی

2-برگرفته از سایت حضرت آیت الله بهجت

رهپویان ولایت




:: مرتبط با: احکام ,
:: برچسب‌ها: مجلس ختم اموات , مجلس ختم میت , مجلس ختم مردگان , حکم شرعی مجلس ختم اموات , مجالس ترحیم اموات , احترام به میت , صاحب عزا ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/04/5

«روزی در مجلس امام صادق(ع) از امام زمان(ع) یاد شد. امام صادق(ع) به خاطر تعظیم واحترام آن حضرت به پا ایستاد»[1]

در مساجد هنگام دعای توسل یا در دعای عهد هنگامی که نام مبارک (قائم) گفته می شود مردم می ایستند ودست به سر می گذارند آیا این کارها صورت دینی و شرعی دارد؟

حضرت ایت الله خامنه ای: احترام خوب ومستحسن است.

حضرت ایت الله صافی گلپایگانی: واجب نیست ولی برحسب بعض روایات و سیره ای که برقرار شده تجلیل و تعظیم از آن حضرت است، و برحسب بعضی روایات دست بر سر گذاشتن تأسی به حضرت امام رضا(ع) است، مع ذالک نایستادن در بعضی مواقع که مشعر بر عدم احترام باشد جایز نیست.

حضرت ایت الله مکارم شیرازی: ایستادن مستحب است و در روایتی آمده است که حضرت رضا(ع) هنگامی که نام مبارک آن حضرت را شنیدند برخاستند و دست بر سر گذاشتند.

حضرت ایت الله بهجت: از آداب است.

حضرت ایت الله فاضل لنکرانی: خوب است احترام شود.

حضرت ایت الله سیستانی: مناسب است و در بعضی روایات وارد شده است.

حضرت ایت الله تبریزی: لزومی ندارد ولکن در بعضی روایتی وارد شده که امام رضا(ع) در وقت نام بردن آن حضرت به احترام ایستاد و دست بر سر گذاشت.[2]

 

پی نوشت:

1ـ مکیال المکارم 245/2 به نقل از کتاب مسائل جدید

2ـ کتاب مسائل جدیدج 3و4 ص41

رهپویان ولایت




:: مرتبط با: یوسف زهرا , احکام ,
:: برچسب‌ها: دعای توسل , امام زمان , دست بر سر گذاشتن , احترام به امام زمان , بی احترامی با امامان , حرمت امام زمان , روایات در مورد احترام به امام زمان ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/04/4

ثمرات دنیوی ازدواج، ازمنظر دین اسلام:
خداوند متعال ازدواج را جزء تکالیفی قرار داده ،که  ثمرات آن در دو جهان، شامل حال انسان می شود.هر چند که ثمرات اخروی آن مهمتر و بی شمار است،اما  فواید دنیویی آن ،برای همگان آشکار  و غیر قابل انکار است ،از جمله اینکه :
 ازدواج و محبوب ترین بنا
بنای تشکیل خانواده در اسلام محبوب است، تا آن جا که هیچ سازمان و بنایی نزد خدا محبوب تر از آن نیست. لذا، پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله می فرمایند: «ما بنی بناء فی الاسلام احب الی الله من التزویج »; نزد خداوند هیچ بنایی محبوب تر از خانه ای نیست که از طریق ازدواج آباد گردد[1]
ازدواج وبقای نسل
؛خداوند متعال در قرآن نیز می فرماید: «فاطر السموات و الارض جعل لکم من انفسکم ازواجا و من الانعام ازواجا یذرؤکم فیه لیس کمثله شی ء و هو السمیع البصیر»;[11 /شوری]« او پدید آورنده آسمان ها و زمین است. برای شما از جفت خودتان همسرانی قرار داد و از جنس حیوانات نیز جفت هایی آفرید تا بر شما بیفزاید و نسل تکثیر پیدا کند. همانند او چیزی نیست. او شنوای بیناست.»
فرزند بدنیا نیامده والدین را بهشتی می کند
حضرت رسول(ص)فرمودند:اگر فرزند سقط شود، [2]والدین را بهشت می برد. انسان به دلیل حب ذات،فطرتاً میل دارد مانند خود را تولید کندو داشتن فرزندهم باعث ادامه ی نسل او خواهد شد .انسان سالم علی رغم تحمل سختی و رنج،مبادرت به امر ازدواج و بچه دار شدن می نماید و نیک می داند رشد و تکامل شخصیت واقعی،مدیون تلاش ها و مجاهدت های مستمراو در صحنه ی زندگی خواهد بود.این خواست فطری انسان موجب حفظ و بقای جامعه ی انسانی به صورت پاک و سالم می شود،چرا که با ارضای غریزه ی جنسی به صورت غیرمشروع نیزتکثیر نسل ممکن است ولی دراسلام توصیه به برجای گذاردن نسلی پاک و طاهر شده است تا پرورش چنین نسلی برعهده ی پدرو مادرمعین بوده و اصل و نسب انسان ها مشخص باشد.
حضرت یعقوب (ع)به فرزندش دستورداد:«زن بگیربدان امید که خداوند از او نسلی پدید آورد که زمین را با تسبیح خدا گران بارنماید»[3]
افزایش روزی
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: «اتخذوا الاهل فانه ارزق لکم .[4] روزی را به وسیله زن گرفتن زیاد کنید. ». در روایتی پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: «من ترک التزویج مخافة العیلة فقد ساء ظنه بالله عزوجل ان الله یقول: ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله[5];هر کس ازدواج را از ترس فقر و تنگدستی ترک کندبه خدا سوء ظن برده است»، زیرا خداوندمی فرماید:اگر (زن وشوهر) فقیر باشندخدا هر کدام را از کرم خود بی نیاز می کند. بنابراین، در هر صورت، روزی زن و مرد با خداست.

 

منابع:   

مستدرک الوسائل،ج 14، ص153 [1]

-کافی،ج 5،ص334.[2]

-همان،ص333.[3]

میرزا آقا نوری طبرسی، پیشین، ج 14، ص 152[4]

همان، ج 20، ص 28 / ص 42 / ص 15/ [5]

رهروان ولایت




:: مرتبط با: احکام , دین و خانواده , تحلیل و فلسفه ,
:: برچسب‌ها: ثمرات دنیوی ازدواج , محبوب ترین بنا در اسلام , فواید دنیویی , ازدواج , همسران , سقط , زن گرفتن ,
ن : عماد کلامی مقدم
ت : 1392/03/21
 

 


 
موضوعات
صفحات
نویسندگان
آرشیو مطالب
برچسب ها
امكانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات